ثمره زندگی من

سلام چند هفته پیش رفتیم شمال، و بنیامین برای اولین بار رفت به خونه مادربزرگش در روستا ...

این پست به درخواست شخصی بنیامین، و در جواب به نظر خاله شمیم در پست قبلی گذاشته شده است . و صد البته هیسسسسسس ...

با سلام  در پستهای قبلی دیدین که بنیامین تقاضای لپ تاپ کرده بود و همچنین دیدیم که در روزنامه به دنبال کار میگردد. اما از آنجایی که پسرک مرا، کسی جدی نگرفت خودش تصمیم گرفته که در خانه کار کنه. اولش با تایپ شروع میشه و بعدش میرسه به طراحی سایت و در نهایت هم برنامه نویسی ... گوشه ای از این فعالیتهای وی را میبینیم ...

پسرکم داره یاد میگیره که بالاتر از تمام جهان هستی خدایی هست که قابل پرستیدن است البته درست است که فعلا این کار را تقلید میکنه ولی فطرت درونش به این کار رضایت داره  این صحنه ها عرفانی است . لطفا مراقب اشکهایتان باشید ...     ...

با سلام  این نکته فراموش شد که عصر روزی که آقا تصمیم گرفتند کفش بپوشند، به اتفاق عمو و زن عمو رفتیم شهربازی    ...

با سلام آقا با اینکه چند وقتیست راه افتاده است ولی اجازه نمی داد که کفش پاش کنیم و بریم بیرون ولی بالاخره با کمک عمو ایمان و زن عموش این مهم، انجام شد  در تصاویر زیر اولین شب قدم زدن های آقا را در پارک میبینیم.   قابل به ذکر است که حالا آقا ول کن نبود و بیخیال نمی شد که بریم خونه ... و البته روز بعد و دوباره پارک    ...